به گزارش خبرنگار فضای مجازی صدای حوزه، حسین عباسیان در کانال ایتای زمانه نوشت:
طرماح بن عدی از راه آشنایان کاروان امام حسین علیه السلام جهت رسیدن به مقصد است. جلو کاروان راه افتادو اشعارى را با این مطلع، خواند:
یا ناقتى لاتذعرى من زجر وامضى بنا قبل طلوع الفجر.( اعیان الشیعه، ج۷، ص۳۹۶٫)
مضمون اشعار، در ستایش از خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سیدالشهداست.
در میانه راه، اجازه طلبید که به قبیله خود سر بزند. این رفت وبرگشت روزها طول کشید. به «عذیب الهجانات» که رسید، خبر شهادت امام را شنید. اندوهگین شدو از این که توفیق شهادت در رکاب امام، نصیب او نشده است. بسیار گریه کرد. (حیاه الامام الحسین علیه السلام، ج ۳، ص ۸۳)
برخی تاریخ نویسان، وی را از کشته شدگان جریان توابین آورده اند.
مقام معظم رهبری :
«عدّهی توّابین، چند برابر عدّهی شهدای کربلاست. شهدای کربلا همه در یک روز کشته شدند؛ توّابین نیز همه در یک روز کشته شدند. اما اثری که توّابین در تاریخ گذاشتند، یک هزارم اثری که شهدای کربلا گذاشتند، نیست! بهخاطر اینکه در وقت خود نیامدند. کار را در لحظهی خود انجام ندادند. دیر تصمیم گرفتند و دیر تشخیص دادند.»( بیانات در دیدار فرماندهان لشکر ۲۷ محمد رسولالله (ص) ۲۰/۳/۷۵)
«فرق بین شهدای کربلا و توّابین همین است. شهدای کربلا هم شهید شدند، توّابین هم شهید شدند. فاصلهی زمانی بین آنها هم خیلی زیاد نبود؛ اما شهدای کربلا در عرش انسانیت قرار دارند، شهدای توّابین نه؛ مقامشان با آنها خیلی فرق دارد. چرا؟ چون شهدای کربلا به ندای حسین بن علی علیهالسّلام در وقتِ خود پاسخ دادند؛ ولی توّابین به ندای آن حضرت، بعد از گذشتن وقت پاسخ دادند. فرقش این است.»( ۱۳۷۸/۰۶/۰۸بیانات در دیدار خانوادههاى شهیدان قائن)
«توّابین آنوقتی که باید میآمدند -که عاشورا بود- نیامدند، وقتی آمدند که کار از کار گذشته بود. یا قیام مردم مدینه با رهبری عبدالله بن حنظله. آمدند در مقابل یزید ایستادند، قیام کردند، حاکم مدینه را بیرون کردند، امّا دیر؛ آنوقتی که شنیدند که حسینبنعلی (علیهماالسّلام) از مدینه خارج شد، آنوقت باید به این فکر میافتادند، نیفتادند؛ دیر به فکر افتادند، یک سال بعد [به فکر افتادند]؛ نتیجه هم همانی شد که تاریخ ثبت کرده است؛ قتلعام شدند، تارومار شدند، نابود شدند، هیچ کاری هم نتوانستند بکنند. کار را در وقت باید انجام داد.»( ۱۳۹۵/۱۰/۱۹بیانات در دیدار مردم قم)
یکی از ارکان مهم بصیرت عاشورا ، زمان شناسی است.
گاهی غفلت به لحاظ زمانی میتواند آسیبی را وارد کند که قابل جبران نیست.
در بسیاری از مقاطع حساس انقلاب و حوادث مختلفی که تا کنون اتفاق افتاده ، یکی از مهمترین عواملی که نقشه دشمن را خنثی نموده است: همین بصیرت توام با زمان شناسی درست مردم ایران بوده است.
