مسجد جامع اصفهان یا آتلیه عروس و دامادی؟!
تبیین ۱۰ شباهت مجاهدت مردم در سه حلقه دفاع مقدس/ تلاش برای حل مشکلات اقتصادی و افزایش سرمایه اجتماعی و وحدت و انسجام فراگیر و مبارزه با آسیبهای فرهنگی و اخلاقی و اجتماعی
پیام تسلیت حضرت آیتالله سیستانی بهمناسبت ارتحال حضرت آیت الله شبیری زنجانی (قدّس سرّه)
وضعیت سنجی برنامه های گفت وگومحور (تاک شو) در بازتولید گفتمان عمومی
وقتی دعا کردن هم میتواند تبدیل به کالای تجاری شود!
تأملی در پیگیری انتظارات و توصیههای تحولی رهبر شهید به شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی
رساترین تبیین
این خوب نیست خواهرم!
مدرنیته مهمترین عامل کاهش منزلت اجتماعی روحانیت!
تفکیک بین نهاد حوزه و نهاد روحانیت وجه جمع مسائل+ پاسخ استاد پیروزمند
حوزه علمیه و مشکل کاهش حضور طلاب!
۱۰ نکته راهبردی برای سال تحصیلی جدید حوزههای علمیه/ عهد طلاب با خداوند برای ادامه مسیر هزارساله حوزه
ضرورت بازآرایی نظام تبلیغ دینی
بیعت اعضای انجمن دانش آموختگان مدرسه فقهی امام محمد باقر علیه السلام (تحت اشراف حضرت آیت الله شبیری زنجانی) با مقام معظم رهبری
روایت سیروان، قصه تبلور مدیریت مردمی در کسوت خادمی است؛ جایی که رئیس تبلیغات اسلامی تصمیم گرفت نام سازمانش در سایه بماند و ماشین اداری را گوشهای بگذارد تا با پیاده رفتن در میان مردم و احیای هیئتهای مردمی، شیرینی ثمر دادن یک نهال فرهنگی را مانند دهقانی پس از فصل درو به تماشا بنشیند.
حوزههای علمیه از سرمایه علمی، انسانی، معنوی و اجتماعی ارزشمندی برخوردارند. مسئله اصلی کمبود ظرفیت نیست؛ بلکه چگونگی سازماندهی و بهکارگیری این ظرفیت متناسب با میدان جدید است.
جریان شیعه در اسلام، همیشه بخاطر دسیسه جریان های تحریف و تحریم و زر و زور و تزویر، نقشی شبیه نقش اپوزیسیون بازی کرده است، به قولی، شیعه معترض بود وقتی اعتراض، مد نبود!
اما همینکه قوه عاقله حوزه الان کاملا متوجه شده که در وضعیتی که جوانان و نوجوانان کشور ما فرسنگها از معارف دینی فاصله دارند روا نیست به گوشه های علمی خود پناه ببریم، بسیار عالیست...
به نظرم اگه اساتید بزرگوار و طلاب فرهیختهای که اصرار دارند در ماه مبارک و ایام تبلیغ هم ارتباط علمیشون قطع نشود، چنانچه همان مسائل نیاز جامعه و انسان معاصر را محل بحث و بررسی خودشان قرار داده و حتماً دروس را عمومیتر و در مساجد محل برگزار کنند نه در مدرسها و مؤسسات اختصاصی، اشکال مستشکلین تا حدودی پاسخ گرفته باشد و عموم مردم و دانشجویان و علاقمندان غیرحوزوی نیز بهرهمند میشوند.
فضای کنونیِ جامعه با دوگانهای مواجه است که در صورتِ عدمِ مدیریت صحیح، به شکستِ انسجام ملّی میانجامد. شرایطِ بیرونی همچنان تهدیدآمیز است و امکانِ احیای فتنهها به أشکالِ گوناگون وجود دارد. در داخل نیز، مردم با اعتراضات و مطالباتی مواجه هستند که پس از اغتشاشاتِ اخیر، همچنان پابرجا است.
در اصول فقه جزئینگر، توجه بیشتر بر معنای واژه یا جمله است، نه بر پیوند و جهتگیری مجموعهی گزارهها در کنار هم.
گاه برخی طلاب نزد من میآیند و میگویند: «آقا، دیگر حال تبلیغ نداریم؛ مردم نسبت به روحانیت بیاحترامی میکنند و دشنام میدهند.» البته نمیتوان انکار کرد که در جامعه گاهی ناسزا گفته میشود، اما این هرگز نباید باعث عقبنشینی شود. اگر طلبهای با سرمایه علمی و معنوی خود، همراه با عقلانیت، آگاهی، اراده، توکل و توسل وارد میدان شود، میتواند تأثیرگذار باشد.
گفتنی است دستگاه های تبلیغی با میدان داری مبلغین دینی، هم باید نیاز مردم را به درستی بشناسند و به شکل هایی مردم پسند پاسخ دهند و هم مراقب عزت نفس و معیشت مبلغین عزیز باشند؛ اگر به وقتش ساماندهی ها یا آموزش های لازم انجام نشود، رقابتی هزینه ساز و اعتمادزدا بر سر درآمدزایی شکل خواهد گرفت!
روزی که حاج آقای رحیمی کار خود را در مسجد صاحب الزمان(عج) شروع کرد کسی فکرش را هم نمیکرد که مؤسسه مردم نهاد جوانان نسل ظهور موعود، از این مسجد بتواند حائز رتبه برتر در استان تهران شود؛ و دختران و پسران نوجوان محله نیز بتوانند هیأت هفتگی تأسیس و اداره کنند.
تبلیغ متولیان زیادی دارد. کارهای زیادی هم انجام شده اما همچنان نقشه جامعی وجود ندارد و نظام تبلیغی کشور از نبود متولی واحد رنج میبرد.
نباید بگوییم که فلان کس رفته درسخوانده، فاضل شده، مکاسب خوانده، کفایه خوانده؛ حالا بیاید برود بین عشایر کوچرو!؟ پس خواندن این کفایه و مکاسب و این همه زحمتی که کشیده به چه درد میخورد!؟