به گزارش خبرنگار صدای حوزه، حجت الاسلام علیرضا محمدلو، سردبیر پایگاه خبری تحلیلی صدای حوزه طی یادداشتی به نقد، تحلیل و بررسی حواشی اظهارات دور از ادب حسین قدیانی پرداخته است که در ادامه می خوانیم:
توهین به ساحت علامه مصباح یزدی، مصداق بارز تراژدی فرهنگ بود. افول و ابتذال فرهنگ، فقط در عریان شدن جنسیتی نهفته نیست. اما نکته اینجاست که باید رفتار سینوسی سوژه ها را درست تبیین نمود.
ضریب اضافی دادن به خطاها، خطای راهبردی خواهد بود و باید مهار می شد که الحمدلله در کوتاهترین زمان ممکن صورت گرفت.
اگر جبهه انقلاب، کنش هیجانی را عقلانی معامله کند، برآیند بهتری خواهد داشت. بدلایل مختلف، افراد دچار هیجان و اختلال شناختی می شوند.
شاید مبانی ضعیف باشد، شاید درک درستی از مسائل ندارند و شاید در بخشی از زیست سیاسی و فرهنگی، زخمی شده اند و شاید یکسری خصوصیات شخصیتی خاص دارند و کودک درونشان لجباز و مغرور است، نمی دانم.
علل متعددی برای رفتارهای به ظاهر یکسان می توان تراشید اما وقتی بناست رفتار یک کنشگر رسانه ای همچون قدیانی تبیین شود که بقول خودش بیست سال، خاک صحنه رسانه را خورده، کار، کمی پیچیده تر می شود.
اینکه رفتار زشت و هتک حرمتی عجیب و غیرقابل انتظار صورت گرفت، حرفی نیست. رگ غیرت حزب الله و ولایت مداران را به جوش آورد، حرفی نیست. ساحت معلم انقلاب و همردیف شهید مطهری را به باد توهین گرفت و دل دوستداران و شاگردان مکتبش را سوزاند، حرفی نیست. اما میارزید که یک شب حوصله کنیم و شاهد توبه اش باشیم.
کسی که ایام فتنه با انقلاب بود و سر سفره انقلاب بزرگ شد و امروز با وطن امروز و دیلی حق شهرت یافته است و با جوان و نوجوان جامعه، ارتباط موثری گرفته، جای تاسف داشت که از مرزهای ایدئولوژیک ما فاصله بگیرد. جای تاسف هم داشت که بخواهیم با بیانیه نویسی و توزیع شماره اش جهت اعتراض در فضای مجازی و قیام حوزه علمیه علیه یک جوان منتسب به انقلاب بخاطر یک جهالت سخیف و شبانگاهی اش که با نگاهی پدرانه همچون حسین شریعتمداری، قابل رفع بود،بخواهیم یک حادثه را به یک جریان تبدیل کنیم و از یک خطا به سمت یک خط مشی دامن بزنیم.
تجربه ای بود که جوان انقلابی را جدی بگیریم و هم نسبت به مبانی فکری مان حساس تر شویم و هم در دایره انقلاب، صبورتر عمل کنیم. آنارشیسم رفتاری جوانی از مکتب انقلاب، نباید با دگماتیسم فکری و نظری مواجه شده و کنشگری منجمد و بلغمی را سبب شود. توزیع شماره شخصی یک نفر در فضای مجازی یا توهین متقابل بهیچوجه راه علاج نبوده، نیست و نخواهد بود.
توهین به علامه مصباح، ذهنمان را آشفته و روحمان را زخمی کرد ولی صبر و بصر علوی و رفتارپدرانه، می تواند راهبرد اداره موقعیت های چالشی در دایره انقلاب باشد. ما از این اختلافات خاطره خوشی نداریم که دودش فقط به چشم انقلاب رفته و سیل و طوفانش، بدنه انقلابی را مجروح کرده است.
