جناب پرزیدنت هر بار که شروع به سخنرانی می کنند، انگار بایستی عبارات سورپرایز کننده ای برای ملت داشته باشند. در آستانه سالروز ۱۲فروردین، روز جمهوری اسلامی ایران و در شرایطی که دولت کارنامه قابل قبولی از خود در عرصه های مختلف بر جای نگذاشته و در نگاه ملت، نمره قابل قبولی نگرفته است، جناب حسن روحانی از رفراندوم سخن می گویند.
ایشان در بخشی از صحبت های خود، با مقایسه ایران و سوئیس، اظهار داشتند که در کشور مذکور با مطالبه ۱۰۰هزار نفر، رفراندوم برگزار می شود و با کنایه ای سخیف، لابد به مساله ارتباط با آمریکا و عقب نشینی از منطقه و تعطیلی موشکی و هسته ای به نفع چرخش فرضی زندگی مردم و رفع کامل تحریم ها(زهی خیال باطل) اشاره می کنند.
جالب است که بعد از هشت سال تنبلی دیپلماتیک و عدم موفقیت در بهبود فضای کسب و کار و رونق تولید و اقتصاد کشور، بجای پاسخگویی یا عذرخواهی، به فکر فرافکنی افتاده و صورت مساله را پاک می کنند.
اولا ایشان باید بدانند و می دانند که سوییس هشت میلیون جمعیت دارد و ایران ۸۵ میلیون نفر و این مقایسه و عدد و رقم قابل قیاس نیست و درثانی اگر قرار بر رفراندوم باشد، محاکمه عوامل نابسامانی کشور در هشت سال گذشته یکی از گزینه های جدی رفراندوم است که بنابه هرمصلحتی با ترجمه استیضاح این همه پرسی موافقت صورت نگرفت.
راستی چرا جناب روحانی و کابینه اش که متهم ردیف اول بوده و بخش اعظمی از صورت مساله هستند، تفکر خسته و سوخته خود را بخشی از راه حل تلقی می کنند؟ این چه رسمی است که وقتی به آخرخط می رسند به زیر میز زده و دم از رفراندوم می زنند و پای مردم و ذائقه شان را وسط می کشند که سال ها پای نظام و امام و شهدا ایستاده و با گرمی و سردی روزگار ساخته اند؟
آقای رئیس جمهور، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از رفراندوم نمی هراسد و با این تکنیک نخ نما و پوپولیستی که بیشتر به فرار رو به جلو شبیه است تا راه حل مسائل کشور، سعی نکنید خود را تبرئه و مدل نظام را سیبل نفرت و اتهام قرار بدهید که این آنفولانزای نیویورکی دامن خودتان را گرفته است. اگر باور ندارید این روزها به صف های مرغ در کف خیابان ها نگاهی بیندازید و پاسخ مردم به عامل مشکلات و راه حل چالش های کشور را از زبان خودشان بشنوید…
