به گزارش خبرنگار صدای حوزه، حجت الاسلام والمسلمین مردان‌پور، معاون تبلیغ حوزه علمیه قم در مصاحبه ای با صدای حوزه نسبت به شروع پخش برنامه “بی حاشیه” از شبکه نسیم واکنش نشان داد؛ این برنامه به دنبال میزبانی از روحانیون طنرپرداز و شیرین سخن است و هر پنجشنبه و جمعه ساعت ۲۱ از شبکه نسیم پخش می شود؛ این برنامه اخیرا با حضور مدیر شبمه نسیم طی جلسه ای قبل از اینکه پخش رسمی آن شروع شود در اندیشکده زمانه مورد نقد و بررسی قرار گرفت که خبر آن در سایت و کانال ایتای صدای حوزه نیز منتشر شد.
+ آخوندها آنقدرها هم بد نیستند!
متن مصاحبه با معاون تبلیغ حوزه علمیه قم به این شرح است:
صدای حوزه: با توجه به اینکه حضرتعالی در جلسه بازبینی برنامه بی حاشیه حضور داشتید و بخش هایی از این برنامه را قبل از پخش عمومی ملاحظه کردید بفرمایید که نظرتان راجع به فضای کلی این برنامه به عنوان برنامه ای که در ادامه حضور طلاب طنزپرداز در حسینیه معلا انجام شد چگونه است و ایا با اصل این کار موافق هستید یا نه؟
حجت الاسلام والمسلمین مردان‌پور: اصل نشاط و شادابی در نگاه دینی نه‌تنها مذموم نیست، بلکه دارای پشتوانه قرآنی و روایی است. دین اسلام، دین فطرت است و فطرت انسانی نیازمند نشاط، امید و طراوت است. و باید از این امر طبیعی بهره برد و زندگی با نشاط و جذابی داشت. باید گفت یکی از نعمت های خدادادی نشاط و سرگرمی مؤمنانه است که به زندگی، زیبایی و جذابیت می بخشد. و باید از این زیبایی بهره برد:
«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ» / (سوره اعراف، آیه ۳۲)
چه کسی زینت‌ها و نعمت‌های پاکیزه الهی را حرام کرده است؟
«فَبِذَٰلِکَ فَلْیَفْرَحُوا»/ (سوره یونس، آیه ۵۸)
به فضل و رحمت الهی باید شادمان باشند.
شادیِ برخاسته از حق، امری مطلوب معرفی شده است.
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمودند: إنّی أمزَحُ و لا أقولُ إلاّ حَقّا، من مزاح مى کنم، اما جز حقّ نمى گویم. نتیجه اینکه اصل مزاح در چارچوب حق تأیید شده است.
اما نکته مهمی نسبت به برنامه بی حاشیه عرض کنم و آن اینکه اگر برنامه‌ای طنزگونه با حضور طلاب، در چارچوب شرع و مومنانه و با حفظ وقار و هیبت طلبگی،بدون تمسخر مقدسات یا سبک‌سازی دین و با هدف جذب مخاطب و انتقال پیام صحیح طراحی شود، اصل آن قابل دفاع و حتی قابل حمایت است.
در واقع تجربه‌های پیشین مانند حضور طلاب طنزپرداز در برنامه‌هایی چون حسینیه معلی نشان داد که مخاطب نوجوان و جوان، وقتی چهره‌ای صمیمی، بانشاط و در عین حال عالمانه از روحانیت می‌بیند، ارتباط عاطفی بهتری برقرار می‌کند؛ بنابراین اصل کار، اگر با ضوابط همراه باشد، نه‌تنها مضر نیست بلکه می‌تواند فرصت تبلیغی محسوب شود.
صدای حوزه: به نظر شما فعالیت طلاب طنرپرداز در راستای تبلیغ دینی قرار دارد یا نافی هویت طلبگی و تبلیغی می باشد؟ برخی معتقدند این قبیل کارها طلاب را سبک می کند و به نوعی گدایی توجه است!
حجت الاسلام والمسلمین مردان‌پور: تبلیغ دین به معنای رساندن پیام الهی به دل مخاطب است. ابزار، تابع زمان است؛ امروز دشمنان دین با بهره‌گیری از رسانه‌های تصویری، طنز و سرگرمی، شبکه‌های اجتماعی و تولید محتوای جذاب و کوتاه در حال جذب گسترده نوجوانان و جوانان هستند. در چنین کارزاری، اگر جریان مؤمنانه و حوزوی صرفاً در قالب‌های رسمی و خشک ظاهر شود، میدان را واگذار کرده است!
اما شرط اساسی این است که:
- طنز، ابزار باشد نه هدف.
- شخصیت طلبگی تبدیل به کاراکتر نمایشی نشود.
- شأن لباس روحانیت حفظ گردد.
- از ابتذال، تمسخر و خودتحقیری پرهیز شود.
باید گفت طنز فاخر، هوشمند و اخلاقی می‌تواند:
- کلیشه‌های غلط نسبت به روحانیت را بشکند.
- فاصله ذهنی نسل جوان با حوزه را کم کند.
- پیام عمیق را در قالبی شیرین منتقل کند.
اما اگر به سمت جلب توجه سطحی یا رقابت در خنداندن صرف برود، آسیب‌زا خواهد بود.
صدای حوزه: به عنوان معاون تبلیغ حوزه های علمیه تجربه و بازخوردی از فعالیت های این سنخ از طلاب و مبلغین دارید؟
حجت الاسلام والمسلمین مردان‌پور: تجربه سالهای اخیر نشان داده است که مخاطب نوجوان و جوان، روحانیِ بانشاط و خوش‌بیان و دانا و صاحب فضایل اخلاقی را بهتر می‌پذیرد. با توجه به اینکه سالهاست تجربه کار در عرصه کودک و نوجوان و جوان را دارم ، باید عرض کنم مبلغانی که در کنار دارایی های طلبگی،قدرت انتقال مفاهیم دینی در قالب های جذاب و با نشاط و به همراه سرگرمی دارند و در جلسات تبلیغی از چاشنی طنز متین، بهره می برند، اثرگذاری بیشتری دارند .فضای رسانه‌ای امروز اقتضای تنوع قالب دارد و در عین حال، مواردی هم بوده که عدم دقت در مرزها موجب انتقاد و سوءبرداشت شده است.
بنابراین: در دنیای امروز که ما در یک کارزار رسانه‌ای و فرهنگی قرار داریم و دشمن از هیچ ابزاری برای جذب ذهن و قلب نسل جدید فروگذار نمی‌کند اگر ما برنامه‌ریزی نکنیم، تولید جذاب نداشته باشیم و زبان نسل جدید را نشناسیم، ناخواسته میدان را واگذار کرده‌ایم!
اما راه‌حل، عبور از هویت طلبگی نیست؛ بلکه ارائه چهره‌ای بانشاط، حکیمانه و باوقار از طلبه انقلابی و عالم دینی است.
