به گزارش خبرنگار فضای مجازی صدای حوزه، سید جواد محمدزاده در کانال ایتای نویسندگان حوزوی نوشت:
هر روز صبح از خواب بر می خیزم و دست و روی خود را می شویم. صبحانه خورده یا نخورده به سراغ کارهای انباشته شده می روم.
هر روز ظهر با یک کلافگی مفرط خودم را به سفره ناهار می رسانم و چند لقمه را بزور داخل معده فرو می کنم تا صدای قار و قور شکم را ساکت کنم. گاهی چرت بعد از ناهار می زنم.
هر شب تن چاک چاکم را به منزل می رسانم. دست بر خوارکی ها می کشم و با چند قاشق غذا، پیمان می بندم. ساعتی نمی گذرد که تمام ذهن و فکر را به یک فیلم سینمایی می سپارم و بعد از آن می خوابم.
این کار هر روز من در زندگی است. هر روز شبیه هم و تکرار روز گذشته بی کم و کاست.شما هم اینطور هستید؟ فکر کنید تا راهی بیابیم.
