از عدالت طلبی تا آقازاده های بی آزار!

به گزارش خبرنگار صدای حوزه، وحید مهاجر، طی یادداشتی به بررسی آقازادگی و مصیبت های آقازاده های اصیل پرداخته است که در ادامه مطالعه می نمایید:

در این نوشتار،برخلاف جریان های مرسوم، دنبال احیای هویت منسوبین به مدیران‌نظام هستم و معتقدم باید برای این بخش از جامعه موثر، کاری کرد.

اینکه فرزندان یا درجه یک های مدیران، نباید خارج از عرف و قانون، وارد نهادهای مدیریتی شوند و یا حائز امتیازات شوند، امری است طبیعی ولی برای فرزندانی از مدیران که خودشان با دست رنج خودشان، روزگار می گذرانند، سایه نسبت شان، رنج دهنده است تا افتخار آفرین.

آنها که به رنگ روسری دختران مدیران نظام حساسند، آیا به همان اندازه نقدهایشان، فرزندانی را می شناسند که فارغ از رده مدیریتی پدر، روزگارشان را با تکیه بر همت و غیرت شان می گذرانند؟؟

کدام جریان عدالت خواهی دوربینش را برده به سمتِ یک نیروی خدماتی هتل که پسر یکی از مدیران تاثیرگذار نظام است ولی حاضر نمی شود در همان قوه، حتی در رده های خدماتی، پسرش را جذب کند و مگر نمی شود موارد این جنسی را پیدا کرد؟!

کدام دوربین عدالت طلب، موازی با برخوردهای سلبی، به بیان ها و گزارش های ایجابیِ جاری در منسوبینِ نظام می رود.

آقازاده و توصیف های منفی

آقازادگی را مقوله ای کردیم که در ما به ازاء این واژه،توصیف های منفی،بیشتر خودنمایی می کند در حالیکه باید انصاف را در برابر دشمن هم رعایت کرد چه برسد به مدیران‌همین نظام.

قیاس مع الفارق است ولی برخی، از فرزند یک مسوول (به صرف انتساب) به اندازه فرزند مسعود رجوی متنفرند فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ؟!

کافی است که آقازاده اصیلی در اقتصاد یا … موفق شود، و متبادرترین مقوله ذهنی، رانت خواری می شود و این، نه اسلامی است نه انسانی نه وجدانی.

حضرات عدالت طلب غیور!

عدالت طلبی، فقط برخورد سلبی نیست و دیدن ایجاب ها، جامعه را چه بسا مراقب تر و امیدوارتر و سالم تر نگه می دارد تا….و حتی در انتصاب ها، همین فرزند مدیر، اگر متخصص ترین و بهترین گزینه عالَم باشد، ذهن بیمار، بی هیچ اماره و سند و دلیلی، قضاوت ویژه خواری خواهد کرد. خداوند با رعایت عدم‌ظلم، به پیامبرش ابراهیم(ع)خبر میدهد که فرزندانت، مقام و منصبت را می توانند داشته باشند و چرا امروزِ جمهوری اسلامی، دچار بلایی شده که فرزند مدیر، بهتر از پدر هم که باشد، محروم است چون فرزند است و بس‌.

این روزها در قضاوت ها و کارنامه خوانی ها، نیاز ضروری به تقوا و‌اسلام فهمی داریم که فاصله بگیریم از هیجان،که هیجانِ خوب هم شیطان زاست‌ چرا که عدالت طلبیِ بی قواره، فقط منفی باف تربیت می کند تا مُصلِح.