طلبه ای که از کودکی حسرت و خیال دوچرخه داشتن در سر می پروراند!

به گزارش خبرنگار فضای مجازی صدای حوزه، حجت الاسلام عارف پیردهقان در صفحه شخصی خود در اینستاگرام مطلبی در ارتباط با حسرت در ایام بچگی و درس عبرت در بزرگسالی منتشر کرده است که در ادامه مطالعه می نمایید:

ما واقعا فقیر بودیم و اوضاع مالی خوبی نداشتیم ولی عزیز زندگی کردیم.

یادش بخیر

بچه تر که بودم همیشه آرزو داشتم دوچرخه داشته باشم؛ تقریبا ۸ سالم بود به بابای خدا بیامرزم گفتم: “منم دلم میخاد مثل بقیه دوچرخه داشته باشم. برام میخری؟”

یه ذره مِن مِن کرد؛ گفت: “باشه کارنامه مدرسه ت اومد، نمراتت خوب شد برات می خرم!”

هر سال کارنامم رو با نمرات خوب میگرفتم، ولی همیشه بابام با شرمندگی می گفت: “حقوقمو جمع کنم برات می خرم”

منم به امید اینکه یه روزی برام دوچرخه می خره، میرفتم تو کوچه به دیوار خونمون تکیه می دادم، با حسرت و غصه رفیقامو نگاه میکردم که با دوچرخه هاشون تو کوچه ویراژ می دادن و یه وقتایی شاید مسخرم هم می کردن.

هر از گاهی از بابام می پرسیدم: “حقوقاتو جمع نکردی؟!”

یه کم بزرگتر که شدم مادرم منو کشید یه گوشه و آروم بهم گفت: “حسرت داشته های مردم و نداشته های خودتو نخور، اگه تو دوچرخه نداری عوضش قاری قرآنی، صدات قشنگه و همسایه ها دوستت دارن؛ دوستات این نعمتو دارن؟ نه ندارن. خدا به جای دوچرخه بهت این همه چیزای خوب داده. خدا هیچ وقت همه ی چیزای خوب رو، کامل به آدما نمی ده و به جاش به تو بهترین نعمتش رو داده. “

از شما چه پنهون؛ با حرفای مادرم آروم شدم ولی قانع نه!

شاید براتون عجیب باشه! ولی بزرگتر هم که شدم، همیشه حسرت داشتن دوچرخه داشتم؛ اگه مثل اون بچه ها مسخرم نمی کنید، باید بگم حتی تا همین چند سال پیش هم حسرتش باهام بود!!!

تا پدرم فوت کرد…

پدرم رو که خودم با دستام تو قبر قرار دادم، دفترچه نوحه هاش رو به همراه یه کم تربت کربلا روی کفن و بدنش گذاشتم.

از اون موقع همیشه یه فکری تو سرم تکرار میشه که، این دنیا آخرش به زیر خاک رفتن ختم میشه، چه با دوچرخه ، چه بی دوچرخه!!!

بعدش که زیر خاک بری دوچرخه و پول و ماشین و خونه و… باهات نمیان تو قبر، دنبال چیزی باش که حتی با زیر خاک رفتن هم تموم نمیشه و همیشه همراهت هست، مثل اون برگه های نوحه و مداحی ها و اشکهای پدرم

حالا رسیدم به حرف مادرم، حرفایی که اون روز قانعم نکرد ولی امروز چرا “خدا هیچ وقت نعمت هاش رو کامل به کسی نمی ده؛ ولی بهترین نعمتش رو به ما گریه کن های امام حسین جان داده!”

نعمتی که توی قبر و برزخ و قیامت هم تو رو رها نمی کنه

گر چه از دنیا فقط دو چشم تر دارم حسین،
من ز ثروتمند ها هم بیشتر دارم حسین
هر چه که دارم نگیری هر چه که دارم تویی
من به جز عشق شما چیزی مگر دارم حسین؟