هشدار های زیاده از حد برای مراسم تشییع پیکر رهبر شهید
بیانیه فعالان بین الملل حوزه های علمیه نسبت به مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب
ضرورت حفظ جایگاه کانونی شورای عالی فضای مجازی
برای ثبتنام در حوزه، مشاوره رایگان بگیر!
ماهیت انعطاف پذیر روحانیت و حوادث زمانه!
پیام تقدیر و سپاس از سوی ریاست حوزههای علمیه خطاب به پاپ لئون
بیانیهای خطاب به علمای اخلاق و تربیت در جهان اسلام
به نظر میاد امشب ترامپ تا حدودی در ایجاد شکاف داخلی موفق بوده!
بیانیه آیت الله اراکی در واکنش به اظهارات رئیس الأزهر پیرامون اقدامات دفاعی جمهوری اسلامی در منطقه خلیج فارس
پیام آیتالله اعرافی در پی شهادت جمعی از فرماندهان و مسئولان و مردم قهرمان
بیانیه جمعی از اساتید و فضلای باورمند به تحول حوزههای علمیه + لیست اسامی
پیام آیتالله اعرافی در اعلام بیعت حوزه و حوزویان با رهبر انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای
بیعت شورای هنر حوزههای علمیه و هنرمندان حوزوی با حضرت امام خامنه ای + اسامی ۹۱۱ هنرمند حوزوی
خاطره ای درس آموز از رفتار مدبرانه رهبر شهید انقلاب(رض) درباره آیت الله جناتی شاهرودی
پیام رهبر معظم انقلاب مبنی بر اجازه مذاکرات و تفاهمنامه شامل یک کلمه مهم بود: «علی الأصول نظر دیگری داشتم...»
رئیس جمهوری در ماههای اخیر اقدامات و ادبیات متفاوتی را در پیش گرفته است که میتواند به فرضیههای ناخوشایندی منجر گردد.
سخن احمد، همان معنای عقبماندگی تفکر از فرهنگ است که نه فقط در هند و ژاپن بلکه در ایران و حتی در شهرهای مذهبی ما هم در حال صیرورت است. هر مقدار سیر فرهنگ سریعتر و شتابندهتر از سیر تفکر و اندیشه باشد، عملا نوعی از جوکریسم فرهنگی (جنبشهای فرهنگیِ بیسر و بیمعنا) بوجود خواهد آمد.
آنچه که به اوج گیری احساسات و بالارفتن میزان خطای انتخاباتی کمک می کند، کلیدواژه هایی است که بار جنگ روانی و تولید روایت غالب را در عرصه جمع آوری رای مردمی به دوش می کشد. این واژه ها دارای ظرفیت کلیشه سازی، انگاره سازی و تاریخ سازی هستند و توان مدیریت حافظه مردمی را دارند.
چرا بخشی از مردم، طلاب و روحانیون را از جنس خود نمی دانند و با وجود رویکردهای انتقادی بسیاری از طلاب و فضلا، آنان را دچار نوعی "ماست مالی مزمن" در مواجهه با خطاهای دولتی و حکومتی می دانند؟ چرا میزان گلایه و ناراحتی از طلاب و روحانیونی که به اصطلاح کاره ای هم نیستند در حدی می باشد که این قشر با کنایه های تلخ و زننده در کوچه و خیابان روبرو هستند؟!
حال سوال اینست چه کسی این اطلاعات غلط را به ایشان رسانده بود تا حدی که علی رغم دقت فوق العاده ای که همیشه از ایشان دیده شده است، این آمار را اعلام می کنند. به نظر می رسد با توجه به مصاحبه نوبخت با برنامه نگاه یک سیما در بهمن ماه 1399 که در ایرنا هم منعکس شد، منبع این خبر جناب معاون رییس جمهور و رییس سازمان برنامه و بودجه بوده است.
گفتنی است برخی تحلیلگران سیاسی تلاش کرده اند نظریه ترمیدور انقلاب ها را بر انقلاب اسلامی ایران نیز تطبیق دهند و از آغاز دوران بازگشت انقلاب به سازگاری با واقعیت ها در مقابل آرمان های انقلابی حرف بزنند.
در اوایل انقلاب نظر امام خمینی ره بر عدم ورود نظامیان در امر سیاست و همچنین عدم ورود روحانیون در مناصب سطح بالای دولتی نظیر ریاست جمهوری بود که دومی بعدها تعدیل شد و امام ره به حضور روحانیون در مناصب کلیدی متمایل شدند. اما داستان عدم ورود نظامی ها در سیاست به همان قوت باقی ماند...
آقای روحانی از کدام گفتار یا رفتار دولتمردان آمریکایی احساس کرد آنها دنبال توبه هستند؟ و اگر توبه ای در کار نیست -که نیست- چرا روحانی اصرار دارد آدرس خلاف واقع به مردم بدهد؟
آقای رئیس جمهور، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از رفراندوم نمی هراسد و با این تکنیک نخ نما و پوپولیستی که بیشتر به فرار رو به جلو شبیه است تا راه حل مسائل کشور، سعی نکنید خود را تبرئه و مدل نظام را سیبل نفرت و اتهام قرار بدهید که این آنفولانزای نیویورکی دامن خودتان را گرفته است. اگر باور ندارید این روزها به صف های مرغ در کف خیابان ها نگاهی بیندازید...
گروه جهادی مشغول به کار بودند که او از راه رسید و مثل همیشه بیمعطلی آستینها را بالا زد و مشغول کار بنایی شد. در طول مدتی که ایشان امامت مردم این منطقه را به عهده گرفته، بارها و بارها شاهد صحنههای از این دست بودهایم.
عنصر عدالتخواهی و ضدیت با فساد در برابر ویژه خواری و باندبازی و خویشاوند سالاری است که همچون حضرت امیر(ع) حتی برادر خود را نقره داغ کرد و به احدالناسی باج نداد و سلامت دستگاه حکومت و اعتماد عمومی را تضمین نمود.
جناب خاتمی! وضعیت بدخیم اجتماعی و سیاسی کنونی تا حد زیادی محصول حکمرانی دولتی است که در انتخابات۹۲ و انتخابات ۹۶ با حمایت شما سرکار آمد و شما الان بخش جدایی ناپذیر از کارنامه خسارت بار ان هستید...سیاست عرصه این سانتی مانتالیسم بازیها نیست. شما به جای همدردی با مردم، باید فکری به حال بهبود حکمرانی در دولت و متحد سیاسی خود می کردید.