به گزارش خبرنگار صدای حوزه، چگونه می شود که مردم سپر بلا می شوند در حالیکه دولت در روز تنفیذ قسم می خورد که حافظ منافع ملت باشد و چون پیشمرگ مردمش عمل نموده و بادیگارد آرامش و تهیه کننده رفاهش باشد و جاده صاف کن آسایش و بانی سلامتی اش شهریاری کند.
بخوانیم از افاضات دوستانی که گفتند چرخ زندگی مردم را حتی به بهای از کار انداختن چرخ سانتریفیوژها سرعت خواهند بخشید و با نمایش کارزار رفع سایه جنگ از سر ملت و دوئل هسته ای انتخاباتی افزودند: چنان گشایش اقتصادی ایجاد می کنیم که دیگر دست مردم در جیب دولت نباشد و دولت به مردم محتاج شود.
آقای رئیس جمهور: “تصمیم ما این است که سال آینده قیمت دلار را پایین بیاوریم و متوازن کنیم و متعادل کنیم. (بالا رفتن قیمت دلار حاصل تصمیم است نه تحریم)
جهانگیری معاون رییس دولت: اگر به جای این دولت گروهی دیگر بود ممکن بود در برابر این جنگ جمهوری اسلامی ایران را که هیچ حتی ایران را از دست بدهند. اما تیم کارکشته ای بر سر کار بوده است که توانسته در مقابل این جنگ ایستادگی کند.
محمود واعظی رییس دفتر رییس جمهور: از نظر اقتصادی نرخ ارز ایران ۲۵ یا ۲۷ هزار تومان نیست، ما این کار را کردیم تا بتوانیم اقتصاد کشور را اداره کنیم
معاون وزیر صمت: مردم به اندازه نیازشان خرید کنند و احتکار خانگی نکنند.
این مدل ادبیات از جانب یاران اعتدال که بار مشکلات اقتصادی را بر دوش مردم انداخته و در برابر معضلات اقتصادی کشور جاخالی می دهند و طلبکارانه نیز توصیه می کنند که احتکار نکنید در حالیکه مشکل در تدبیر کارآمد و نظارت بر بازار و مچگیری از دلالان است، جای تاسف و تامل دارد!
چطور ممکن است که خود را قهرمان کارکشته کشور در تحریم اقتصادی بنامند در حالیکه نجابت مردم بود و باورشان به مبانی نظام و اعتقادشان به خون های پاک شهدا که کشور را در سرگردانی دولتمردانش و جنگ ترکیبی دشمنانش علیه خود، سر پا و ایستا نگه داشت.
آری سفره مردم را کوچک کردن، ادعای سوپرمنی داشتن، تصمیم خود را جای تحریم خارجی جا زدن و اعترافات دیرهنگام سال آخری ناشی از یک شناخت غلط از توانایی های داخلی و رویکرد غلط نسبت به دشمنان خارجی است که مرغ همسایه را غاز پنداشتند و ره افسانه زدند.
