به گزارش خبرنگار فضای مجازی صدای حوزه، حجت الاسلام علی محمدی در کانال ایتای “عقل نوشته های انقلابی” درباره فوت نادر طالب زاده یادداشت جالبی کار کرده اند که در ادامه می خوانید.
آخرین باری که مرحوم نادر طالبزاده را دیدم ۲۴ خردادماه ۱۴۰۰ در حاشیه یکی از برنامههای جهان آرا در ساختمان شبکه افق بود.
چیزی که بیش از همه برای من چشمگیر بود، بزرگی جهانی بود که غصهی آن را میخورد.
از فیلمها و مستندها و کارگردانها و مجریان و بازیگران و نویسندگان و متفکرین و اساتید دانشگاهِ سرتاسر دنیا میگفت که مواضعی علیه اسرائیل دارند و دلبستهی شعارهای انقلاب اسلامی و یا لااقل در برخی مواضع اصولی، همراه جمهوری اسلامیاند.
دغدغهاش این بود که چرا ما این شبکه انسانی را در نمییابیم و با آنها گره نمیخوریم و در مقابل جبهه رسانهای جهان استکبار، با هم ظرفیتهایمان صف آرایی نمیکنیم؟!
انقلاب اسلامی نادر طالب زاده بزرگتر بود
با یکساعت گفت و گو احساس کردم انقلاب اسلامیِ مرحوم طالبزاده، از انقلاب اسلامی بسیاری از ما به ظاهر انقلابی بزرگتر است. آخرالزمانی مینگرد و میاندیشد لذا مرزبانی و دیدبانیاش معمولاً جاهایی را می دید که مانند بندهای به علت کوچک بودن تصویرش از انقلاب اسلامی، حساسیتی نسبت به آنها نداشت.
برخی اول انقلاب از شرایط سوء استفاده کردهاند و حق و ناحق کردهاند
راستش را بخواهید از برخی اتفاقاتی که در ضمن تصاحب اموال مصادرهایِ اول انقلاب صورت گرفته بود، خیلی شاکی بود. معتقد بود که برخی از شرایط نابسامان اول انقلاب سوء استفاده کردهاند و حق و ناحق کردهاند. دنبال استیفای حق کسانی بود که یقین داشت، حقشان پایمال شده است. معتقد بود اگر با این ظلمها مبارزه نشود، برکت از انقلاب اسلامی میرود.
همزمان که در پی احقاق حق انقلاب اسلامی در سطح جهانی و مبارزه با امپراطوری رسانهای دنیای استکبار بود، تلاش داشت که اگر در انقلاب اسلامی، حقی از کسی پایمال شده است، جبران شود.
نه چنان مشغول مبارزه با استکبار جهانی بود که بخواهد کم و کاستیهای داخلی را به این بهانه که دست گذاشتن روی آنها موجب سوء استفاده دشمن میشود، مالهکشی کند و نه چنان درگیر مشکلات داخلی و کم و کاستیهای آن شده بود که رسالت جهانی و آخرالزمانی انقلاب اسلامی را فراموش کند و انقلاب را به این مقام و آن شخصیت فرو بکاهد!
خداوند رحمتش کند و همنشین شهدای بزرگ انقلاب اسلامی مانند حاج قاسم، شهید کاظمی و شهید صیاد و شهید آوینی و شهید بهشتی و شهید مطهریاش گرداند.
