به گزارش خبرنگار فضای مجازی صدای حوزه، سید جواد محمدزاده در کانال سفینه نوشت:
چند سالی است که گروهی شیپور به دست می گیرند و در رسانه های تصویری و مکتوب دوره گردی می کنند و فریاد می کشند
چرا باید در روز عید قربان حیوانی را سر برید؟
چرا باید خون را جاری کرد؟
چرا باید انسان مرتکب یک قتل حیوانی شود؟
چرا باید شکم پرستی کند؟
چرا گوسفندی را بکشد و کباب راه بیندازد؟
پول قربانی را بدهید و یک یخچال برای فقیر بخرید؟
هزینه کشتن یک حیوان را جمع کنید و چندین سبد معیشتی برای مستمندان تهیه کنید.
کپسول برای بیمارستان، دارو برای بیماران، جهیزیه برای نو عروسان، کفش برای پابرهنگان، لباس برای دخترکان فقیر، میوه و غذا برای گرسنگان، کارگاه تولیدی برای جوانان جویای کار، تسویه بدهکاری مقروضین، و به زعم اینان هزاران کار دیگر را انجام دهید. دست از کشت و کشتار حیوانات و شکم پرستی و کباب بردارید!
برادر عزیزم، خواهر ارجمندم؛
۱٫عید قربان عید اطاعت و بندگی است که هر مسلمان و انسان آزاده ای، این عید را جشن می گیرد و شیرینی و نقل توزیع می کند. خانواده ها کنار هم جمع می شوند و این روز را همنوا با فرشتگان آسمانی گرامی می دارند. قرار است در این روز عید؛ حیوانی قربانی شود، اطعام تهیه گردد و به دست مستمندان و فقراء برسد که اگر انگشت شماری به این سیره عمل نکردند، اصل عید و لوازم آن خدشه ای وارد نمی شود.
۲٫ مدعیانِ اتو کشیده، کمی افکار خود را به میان علم و معارف قرآنی بکشانند تا نسیمی به اندیشه منجمد و کپک زده آنان اصابت کند و بدانند که بر مبنای اسلام هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد.نماز واجب است، روزه واجب است، حج واجب است، خمس واجب است؛ لذا حاجی؛ در حج هم خمس داده است و هم نماز می خواند و هم حج خود را بجا می آورد و جمع این امور با تفکیک صحیح، عقلانی ترین کار است.
۳٫ اگر ابراهیم چاقو از حلقوم اسماعیل به اذن الهی برکشید و گوسفندی را ذبح کرد؛ گوسفند کُشی را در جهان مُد نساخت. بلکه فرهنگ انسانیت، فرهنگ اطاعت، فرهنک عبودیت، فرهنگ ایثار، فرهنگ مجاهدت، فرهنگ تعالی روح، فرهنگ از خودگذشتگی، فرهنگ مردن قبل از مرگ را بنا نهاد و ترویج ساخت. گوسفند یک نشانه است تا راه گم نکنیم و قبله عوض نسازیم.
۴٫تهیه جهیزیه و رسیدگی به مستضعفان و فقراء از شاهراه غلبه بر نفس و بریدن حلقوم خودخواهی و پول دوستی و حب مال و منال می گذرد. اگر انسان در عید قربان نتواند گوسفند نفس خود را سر ببرد و پا روی حب دنیای خود بگذارد، چگونه می تواند؛ شکمی راسیر کند؟ برهنه ای را لباس بپوشاند. و دل به دریای سخاوت بزند و حاتم طایی گردد.
