به گزارش خبرنگار فضای مجازی صدای حوزه، نویسنده کانال ایتای مناهج نوشت:
در آستانۀ نیمه شعبان سال ۵۷ حضرت امام به مناسبت کشتار مردم در تهران و شهرهای دیگر اعلام کردند که امسال جشن نیمه شعبان نداریم و چراغانی نکنید.
شیخ احمد کافی هم به تبعیت از ایشان چراغانی را تعطیل کرد. قرار شد صبح جمعه که نیمه شعبان هم بود دعای ندبه قرائت شود اما جشنی برگزار نشود.
روز پنجشنبه سرهنگ ازغندی، رئیس کلانتری، مرحوم کافی را احضار کرد و سه گزینه پیش رویش گذاشت؛
۱️⃣ یا باید مهدیه را چراغانی کنی،
۲️⃣ یا باید تحویل ما بدهی تا ما چراغانی کنیم،
۳️⃣ یا باید به مشهد بروی!
ازغندی که آدم بیحیایی بود، این مطالب را بعد از چهار ساعت هتاکی و تهدید، به مرحوم کافی اعلام کرد.
ایشان که به شدت ناراحت شده بود، راه سوم را انتخاب کرد و همان شب راهی مشهد شد. در همین سفر بود که این اتفاق ناگوار رخ داد.
شیخ حسن کافی برادر شیخ احمد پس از انقلاب پیگیر جریان مرگ برادر میشود و در مکالمه تلفنی با تهرانی، بازجو و شکنجهگر معروف ساواک -که بعد انقلاب دستگیر شده- صحبت میکند تا شاید به سرنخی برسد. تهرانی میگوید: آن زمان اوین بوده و خبر دقیقی ندارد، اما تا جایی که در جریان قرار گرفته ایشان را در آمبولانس کشتهاند.
در آن تصادف پنج خودرو به هم میخورند و پنج نفر کشته میشوند، اما برای پسر کوچک مرحوم کافی که روی زانوی پدر نشسته بود، هیچ اتفاقی نمیافتد. آمبولانس فقط مرحوم کافی را انتقال میدهد؛ نه هیچکس دیگری را. بعد هم میگویند وقتی به قوچان رسیدیم، ایشان از دنیا رفت.
