بگذارید الان از این زیبایی ها بگویم و نگه ندارم برای شنبه عصر بعد از اعلام نتایج انتخابات…
بچه های انقلابی برای پیروزی جبهه انقلاب و مشخصا رئیسی دعا می کنند و همدیگر را توصیه به قرائت حدیث کسا و نذر و توسل می کنند، زیبا نیست؟!
به نظرم زیباست چون ما آدمها غالبا وقتی برای موفقیت کسی دست به دعا می شویم که او را از خودمان بدانیم.
تماشاگران بی خبر می گویند برای منافع خودشان دعا می کنند و هرگز نمی گویند جوانی محجوب و گمنام در خیابان های شهر با شعار “سلام علی ابراهیم” ، دقیقا چه منفعت شخصی از موفقیت رئیسی نصیبش خواهد شد؟!
مگر ماها از برپایی ستادهای خودجوش در سال ۸۴ برای احمدی نژاد چه منفعت شخصی بردیم که حالا ببریم؟!
من دوست دارم دولت انقلابی سرکار بیاید اول برای برای مردم فهیم کشورم و بعد برای آینده فرزندانمان که بتوانند در کشوری قوی و اسلامی تنفس کنند!
ما نیاز داریم دولتی سر کار بیاید که آبروی انقلاب اسلامی را آبروی خود بداند و برایش بجنگد. همین که خودی باشد و با انقلاب رفیق باشد حتما شبانه روز با بهترین مشورت ها و متخصص ها برای ساخت ایرانی قوی از پا نخواهد نشست.
دقت من لزوما روی دیدگاه سیاسی نامزد مد نظرم نیست و همین که انقلابی باشد خیالم راحت است که لحظه ای از کار برای ایران خسته نخواهد شد. اصلا انقلابی ها بیشتر از همه ملی گراها ایران را قوی می خواهند چون با جان و دل معتقدند ایران قوی بهترین کمک برای ظهور منجی بی مثال بشریت خواهد بود و عمق نگاهشان فراتر از پیروزی این یا آن جناح می باشد. انقلابی ها برای ایران سیلی خورده اند و خون داده اند و اکنون هم با وقت و آبرو و مال خود به میدان آمده اند و طبیعی است که ایران زیبایشان را خیلی بیشتر دوست داشته باشند!
این جماعت همتشان را روی کار و پیشرفت می گذارند نه جنگ با این بدحجاب و آن منتقد…
