به گزارش صدای حوزه، حمید خیبری با انتشار نوسته ای به بررسی تبلیغات اعمال استیجاری با عنوان “تجاری سازی، بسته بندی و قسط بندی امر دینی!” پرداخته است که در ادامه مطالعه نمایید:
در یکی از کانالهای بالای پانصد کا در ایتا دیدم تبلیغی با این کلیپ و عنوان منتشر شده:
قــبــــــول ســـــفــــــــارشـــــــات نــــــــماز و روزه امـــــــوات
- اقساط ۲۰ ماهه، بدون نیاز به ضمانت
- نمــــــاز قضــاءِ ۶ سالــــه فقط در ۱۰ روز
- روزه قضـــــاءِ سه ماهــه فقـــط در ۱ روز
به نظر می رسد هیچ کسی به اندازه خود روحانیت نمی تواند به روحانیت صدمه بزند؛ این فرد به دنبال رونق کسب و کارش است و کاری هم به نیتش نداریم و حتی می تواند به قصد روزی رساندن به آن صد طلبه ای باشد که در اجرای این عبادات استیجاری به او کمک می کنند یا به قصد راه انداختن کار مردم در حداقل زمان ممکن باشد یعنی مثلا گرفتن سه ماه روزه در یک روز اما آیا او به این هم فکر می کند که جریان سپردن عبادات استیجاری به طلاب بخاطر اعتماد به آنان بوده و هست و وقتی این جریان را تبدیل به جریانی بیزینسی و بسته بندی و تخفیف و اقساط و … کنیم دیگر ماجرا از فاز اعتماد و کار خیر خارج شده و تبدیل به یک فعل تجاری خواهد شد؟!
بگذریم که احتمال فیک بودن و بجا نیاوردن درست عبادات و … هم با دیدن چنین تبلیغاتی بالا می رود و مثل هر بیزینس دیگر، مشتری باید احتمال کلاه برداری را هم به تبع افتادن در ریل تجاری (commercialization) جدی بگیرد!
این رسمش نیست و الا سالهاست چنین گروه هایی از طلاب که به شکل جمعی و از ناچاری عبادات استیجاری انجام می دهند وجود داشته اند اما از سر آگاهی و نجابت، به سمت دنیای رسانه و بیزینس نرفته اند!
