رساترین تبیین

حقیقت ماجرا این است که ما در عرصۀ اندک تدبیرها و تولیدات فرهنگی تاکنون پیشینی عمل کرده‌ایم. یعنی آثاری که تولید کرده‌ایم توجیه کننده، جواب دهنده و دفاعی بوده. و صد حیف که عرصۀ پسینی و ثانوی که متعلق به تولید نقشۀ راه و جلو افتادن از دومینوهای سقوط کرده است، دست نخورده باقی مانده.