رونق مجالس علمی رمضانی در حوزه نجف با حضور اساتید ایرانی و عراقی
تبلیغ و مسائل آن از جمله برگزاری دروس در ماه مبارک رمضان
مطالبه بیش از ۱۰۰۰ استاد حوزه علمیه از مسئولان و رؤسای سه قوه؛ از اقتصاد اسلامی تا حکمرانی فضای مجازی
آخرین چیزی که ایران پس از آیتاللهها به آن نیاز دارد، “شاهِ بچه خونگی” است!
تبارشناسی بست نشینی
آقای جبرائیلی بهتر نبود ابتدا عذرخواهی میکردی و بعد مواضع قبلی را تکرار می کردی؟!
راهکارهای پیشنهادی جبرائیلی به دولت با چاشنی تخریب دولت سیزدهم!
دردودلی از یک مبلغ پرتلاش به بهانه انتشار تصاویر بازارگردی دختر و داماد پزشکیان در قزاقستان
آلزایمر در اطلاعرسانی سریع و صریح!
“مسجد هراسی” و “توبیخ نذریدادن” با طعم حمایت از مستأجر!
امروز ارتباط با جوانان کم رنگ شده است/ نسلی که وارد حوزه می شود، باید مشاوره های لازم به آن ها داده شود!
فیلم کامل مصاحبه صدای حوزه با حجت الاسلام مرتضی آقاحسینی
بازگشت نیمبند تبریزیان
میرزای نائینی و تأسیس عقلانیت دینی در حکمرانی
با این شیوه ارائه بازو و مشت کردن دست رهبر، به دنیا میگه من تمام قد پشت آن چه که جوانان کشورم میسازن هستم
آیتالله مرعشی نجفی جملهای گفته که در تاریخ ثبت است: «من از روز اولی که خودم را شناختم از البسه خارجی استفاده نکردهام. این یک راه مبارزه با استعمار است.» حالا بعد از سالها رهبر انقلاب اصرار دارند که فقط واکسن ایرانی بزنند. این است سیره علمای شیعه!
حجتالاسلام علیرضا پناهیان سخنران مذهبی در واکنش به تزریق دز نخست واکسن ایرانی کوو برکت توسط مقام معظم رهبری توییتی منتشر و گفت: بار دیگر بالا زدن آستین همت معنا شد.
رئیس فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران از تزریق نوبت اول واکسن ایرانی کرونا به رهبر انقلاب در روزهای آینده خبر داد.
تاکنون 54 درصد از کل واکسنهای تحویل دادهشده به قم به افراد تزریقشده و با ادامه این روند سبد و سهم استان قم در سهمیه واکسن کاهشیافته و به سبد استانهای دیگر افزوده میشود.
در روزهای اخیر، رئیس جمهور از بخش خصوصی درخواست کرده که به واردات واکسن کرونا بپردازد؛ این درخواست با واکنش وزیر بهداشت روبرو شد اما هجمههای زیادی علیه نمکی شکل گرفت؛ پشت پرده این اتفاقات چیست؟
مدیر روابط عمومی سازمان نظام پزشکی در نامهای عجیب، خطاب به وزارت بهداشت خواستار اختصاص سهمیه واکسن برای هنرمندان شد! درخواستی که با واکنشهای منفی مواجه شده است.
به نظر می رسد، در یک تحلیل پدیدارشناختی، سلبریتی به عنوان یک پدیده فرهنگی، نقش خود را گم کرده و به طور آنارشیستی در همه جا ورود غالبا نابهجایی داشته است و بهجای همراه سازی و آگاه سازی افکار عمومی، باعث تردید و تشویش و چند مرجعیتی شدن و اعتمادسوزی مردم و مخاطبینشان می شوند.
ورود امام شروع یک حرکت جدید در ساحت تمدنی بود. اگر دچار چنین تقلیل گرایی در موضوع شویم عقبه جدی و ایدئولوژیک ماجرا را به تدریج نحیف و سرانجام فراموش خواهیم کرد.