داستان راستان بوستان!
اولین نشست صمیمی مسئول دبیرخانه شورای عالی حوزههای علمیه با رسانههای حوزوی
تبارشناسی سکولاریسم در حوزههای علمیه
امپراطوری معاونت آموزش بر حوزه/ چرا تغییر سخت است و چگونه باید پیش برویم؟
تنظیمات دروس حوزه طوریست که هیچ احتیاجی به قرآن ندارند! + واکنش ها
زیر و بم اشتغال طلاب و چند نکته باریکتر از مو
چرا ما پزشک اطفال داریم اما آخوند اطفال نداریم؟/ منبر را به هرکسی ندهید
لزوم ارائه مدل اجرایی دقیق جهت ورود هیأت های مذهبی به اقتصاد
اولین دیدار همسر با لباس روحانیت یا مزاحمت یک آخوند برای یک زن متأهل؟!
حکمت متعالیه در خدمت انقلاب
تبارشناسی تربیت چهرههای انقلابی در گفتمان حوزههای علمیه
از مدرسهی عرفان تا کوچههای انقلاب/ زنانی که تاریخ را در حاشیهی تاریخ نوشتند
حمله طلبه ها به حوزه علمیه دروغ است/ دعوا بر سر مسجد نیست و اداره آن در اختیار اشرفی اصفهانی است
جامعه الزهرا تصمیم بگیرد: تبلیغ اولویت اول است یا دوم؟!
اگر میخواهید از دوران کودکی روی ذهن کودکتان کار کنید و ببینید به چه شغلی علاقه دارد اما روش آن را نمیدانید راهکارهای مشاوران تربیت اقتصادی را مرور کنید.
طلاق بدترین راه حلی است که والدین برای خلاص شدن از مشکلات خانوادگی انتخاب می کنند. این اتفاق علاوه بر اینکه آثار مخربی برای والدین دارد بر روی نوجوانان نیز آثار روحی و روانی بسیار بدی خواهد داشت. اثرات مخرب طلاق بر نوجوانان آنقدر زیاد است که اگر والدین درباره تک تک آن ها بدانند باز هم کم است. در این مقاله قصد داریم به مهم ترین اثرات مخرب طلاق بر نوجوانان بپردازیم.
خانواده به مفهوم محدود آن عبارتست از یک واحد اجتماعی، ناشی از ازدواج یک زن و یک مرد که فرزندان پدید آمده از آنها آن را تکمیل می کنند. تعریف دیگری خانواده را شامل مجموعه ای از افراد می داند که با هدف و منافع مشترک زیر سقفی گرد هم می آیند.
بلوغ، بحرانیترین دوره زندگی هر فرد است و برخورد صحیح والدین به نوجوانان کمک میکند تا این دوره پرتلاطم را آرام پشت سر بگذارند.
ما در زندگی روزمره خود به طور مداوم در حال حل مسئله هستیم. برخی از این مسائل ساده هستند، ولی برخی دیگر به فعالیت های فکری پیچیده ای نیاز دارند. مسائل مهم زندگی چنانچه حل نشده باقی بمانند، استرس روانی ایجاد می کنند که در نهایت به فشار جسمانی منجر می شوند. توانایی حل مسئله ما را قادر می سازد تا به طور مؤثرتری مسائل زندگی را حل کنیم.
همدلی کردن یعنی درک احساسات و هیجانات دیگران و دیدن دنیا از دریچه چشمان آنان.
بچههایی که تفاوت سنی بالائی دارند (۶ و ۷ سال با هم تفاوت سنی دارند) نمیتوانند همبازی همدیگر شوند، به همین دلیل در سنین بالاتر نیز این پدر و مادرند که باید جور همبازی بودن با بچه دوم یا سوم را بکشند