داستان راستان بوستان!
اولین نشست صمیمی مسئول دبیرخانه شورای عالی حوزههای علمیه با رسانههای حوزوی
تبارشناسی سکولاریسم در حوزههای علمیه
امپراطوری معاونت آموزش بر حوزه/ چرا تغییر سخت است و چگونه باید پیش برویم؟
تنظیمات دروس حوزه طوریست که هیچ احتیاجی به قرآن ندارند! + واکنش ها
زیر و بم اشتغال طلاب و چند نکته باریکتر از مو
چرا ما پزشک اطفال داریم اما آخوند اطفال نداریم؟/ منبر را به هرکسی ندهید
لزوم ارائه مدل اجرایی دقیق جهت ورود هیأت های مذهبی به اقتصاد
اولین دیدار همسر با لباس روحانیت یا مزاحمت یک آخوند برای یک زن متأهل؟!
حکمت متعالیه در خدمت انقلاب
تبارشناسی تربیت چهرههای انقلابی در گفتمان حوزههای علمیه
از مدرسهی عرفان تا کوچههای انقلاب/ زنانی که تاریخ را در حاشیهی تاریخ نوشتند
حمله طلبه ها به حوزه علمیه دروغ است/ دعوا بر سر مسجد نیست و اداره آن در اختیار اشرفی اصفهانی است
جامعه الزهرا تصمیم بگیرد: تبلیغ اولویت اول است یا دوم؟!
متاسفانه شیرین سوهانی در مراسم اسکار و همینطور در این مصاحبه بدون حجاب ظاهر شد تا نشان دهد همچنان این طیف از هنرمندان، فاصله زیادی با فرهنگ رسمی کشور دارند و در عین حال بابت عدم حمایت ها گلایه مند هم هستند!
فناوری امروز روحانیت چیست؟ باز هم با فناوری موعظه می خواهیم وارد میدان شویم؟ باید خلق اراده عمومی کنیم. مثلا وقتی مشکلات فرهنگی را در بین کودک و نوجوان می بینیم، باز هم می خواهیم رسانه ها را محدود کنیم، اینطور که به دوره پهلوی بر می گردیم! می خواهیم برویم برای دانش آموزان متدین مدرسه جدا بسازیم؟ بقیه 16 میلیون کودک و نوجوان بی گناه را به چه کسی بسپاریم؟
مدیرعامل بنیاد هدایت با اشاره به اینکه مدل تمدن غربی در اداره جامعه، گفت: آنها میخواهند مردم در چارچوبها و ساختاری قرار دهند که قابل کنترل و منفعل باشند تا هیچ حرکتی شکل نگیرد اما مدل امامت، موجب قیام و حرکت مردمی میشود.
مدارس مسجد محور باید تفاوت خودشان را با سایر مدارس بدانند و امتیاز آن معلوم باشد اینکه اصلا این مدارس برای حل چه نیازی و برای پر کردن چه خلأیی شکل گرفته است.
اوضاع رسانههای اجتماعی چندان خوب نیست و همهچیز دربارۀ شیوۀ فعالیت آنها ناگهان مورد بحث و تردید قرار گرفته است. منتقدان مدام از این میگویند که رسانههای اجتماعی حریم خصوصی کاربران را نقض میکنند و اطلاعاتشان را به شرکتهای دیگر میفروشند. یا اینکه با ترفندهای الگوریتمی اخبار را دستکاری میکنند و بین مردم تفرقه میاندازند و دموکراسی را تضعیف میکنند. اگر این رفتارهای رسانههای اجتماعی نادرست هستند پس آنها باید چه کنند؟ چه خبرهایی را باید منتشر کنند؟ الگوی کسبوکارشان باید چگونه باشد؟ اصلاً نقش اجتماعیشان باید چه باشد؟ پاسخ این پرسشها را باید در مفهوم «حوزۀ عمومیِ» یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، یافت؛ آنجا که میگوید تاریخ حوزۀ عمومیِ جهان غرب ریشه در یک سنت خاص دارد: کافههای قدیم اروپا.
دیدار رهبری با جمعی از بانوان در ایام میلاد حضرت زهرا (سلام الله علیها) نکات ویژه ای داشت که حقیقتا میتوان به عنوان دو واحد درسی در مراکز علمی مورد توجه قرار گیرد. در این کوتاه نوشت به برخی از آنها اشاره میکنم:
همرزم شهید سید رضی موسوی میگوید: از سال گذشته و با اعلام خبری از رسانههای معاند، ظن و گمانها برای برنامه دقیق رژیم صهیونیستی جهت ترور شهید سید رضی بیشتر و جدیتر شد.
ما در بحث خانواده با یک مثلث تهدید مواجه هستیم که عبارت است از، رسانه، مدرسه و فردگرایی. ما میبینیم که مدرسه باعث توقف در زندگی میشود بطوریکه می توان گفت زندگی در مدرسه جریان ندارد؛ مثل کارگری که به کارخانه میرود و دیگر زندگی ندارد تا زمانی که به خانه برگردد. رسانه هم باعث کاهش ارتباطات در خانواده شدهاست و در این میان مبلغ باید نقش آفرین باشد و مدرسه را تبدیل به محل زندگی کند و در رسانه او را تنها نگذارد.
در کشورمان حدود ۸۰ هزار مسجد وجود دارد که از این تعداد تقریباً نیمی از آن خالی از امام جماعت یا به صورت مقطعی میباشند و از این تعداد حدود ۳۰ هزار مورد در حد ادای نمازهای یومیه میباشند و از تعداد باقیمانده نیز حدود ۴ هزار مسجد فعال در سطح کشور وجود دارد!
«جز این راهی نداریم! باید مردم را پای کار بیاریم، مشکلات محله را، مسئله ببینیم و به کمک و همدلی خودشون، برای همهٔ مسئلهها، جواب پیدا کنیم تا حل بشن!»
سناریو این فیلم اگرچه به لحاظ دراماتیک بودن و خط تعلیق، دارای کشش بالا و جذابیت ویژهای است اما سوال اینجاست که چه انگارهای را در متن و فرامتن خود به ذهن مخاطب متبادر میکند؟ گره زایی و گره زدایی جذاب و پرکشش، هنر فیلمنامه و کارگردان است اما به چه قیمتی؟ آیا جز این است که تقابل دین و زندگی را به تصویر کشیده است و شریعت را مانع یا دست کم مقابل حیات مطرح کرده است؟
هیئت آیین حسینی که مراسمهای خود را در امامزاده قاضی صابر- واقع در ده ونک، پشت دانشگاه الزهرا- برگزار میکند، مدتی است دست به نوآوری زده و فضای تعاملی و تربیتی را به شکلی نظاممند و برنامهریزیشده در طول سال با نوجوانها، یعنی کسانی که عمدتاً در دهههای ۸۰ و ۹۰ به دنیا آمدهاند به وجود آورده است.
از مهمترین یافتههای پیمایشهای انجام شده، تفاوت معنادار بین «واقعیت» و «احساس واقعیت» در ارزیابی از مؤلفههای اجتماعی است. یعنی برخی مسائل، بیشتر از آنچه وجود دارند احساس می¬شوند. در حالی که غالب مردم (بیش از ۸۰ درصد) به حجاب اعتقاد داشته و به آن به عنوان یک الزام اجتماعی باور دارند اما اکثر مردم آنچه از باور جامعه درک و احساس میکنند بکلی متفاوت با این واقعیت است. در این باره ۶۸ درصد مردم اینگونه احساس میکنند که اکثر مردم با حجاب مخالف هستند.