داستان راستان بوستان!
اولین نشست صمیمی مسئول دبیرخانه شورای عالی حوزههای علمیه با رسانههای حوزوی
تبارشناسی سکولاریسم در حوزههای علمیه
امپراطوری معاونت آموزش بر حوزه/ چرا تغییر سخت است و چگونه باید پیش برویم؟
تنظیمات دروس حوزه طوریست که هیچ احتیاجی به قرآن ندارند! + واکنش ها
زیر و بم اشتغال طلاب و چند نکته باریکتر از مو
چرا ما پزشک اطفال داریم اما آخوند اطفال نداریم؟/ منبر را به هرکسی ندهید
لزوم ارائه مدل اجرایی دقیق جهت ورود هیأت های مذهبی به اقتصاد
اولین دیدار همسر با لباس روحانیت یا مزاحمت یک آخوند برای یک زن متأهل؟!
حکمت متعالیه در خدمت انقلاب
تبارشناسی تربیت چهرههای انقلابی در گفتمان حوزههای علمیه
از مدرسهی عرفان تا کوچههای انقلاب/ زنانی که تاریخ را در حاشیهی تاریخ نوشتند
حمله طلبه ها به حوزه علمیه دروغ است/ دعوا بر سر مسجد نیست و اداره آن در اختیار اشرفی اصفهانی است
جامعه الزهرا تصمیم بگیرد: تبلیغ اولویت اول است یا دوم؟!
بیتردید حضور میدانیِ بالاترین مقام اجرایی مملکت، آن هم در هیاهوی مردمی و در اماکن پُرخطر و دردسرساز، یکی از جلوههای واضح «مردمی بودن» و «مدیریت بیواسطه» است؛ اما به هر ترتیب «مدیریت بیواسطه» اگر مدیریت نشود، کمکم جای خودش را به شوها و شانتاژهای رسانهای خواهد داد.
مردمی بودن به حرف نیست، وگرنه کدام مسئولی است که بگوید من نمیخواهم مردمی باشم! اغلب مسئولان، خصوصاً در مقام کاندیدای انتخابات که به رأی مردم نیاز دارند، تلاش میکنند مردمی به نظر برسند، اما در بحبوحه مشکلات مردم چه کسی وسط میدان خواهد ماند؟ روحانی طی هشت سال بارها تأکید کرد باید صدای اعتراض مردم را شنید، اما حتی یک بار به میان مردم معترض نرفت یا به آنان برای اعتراض حقی نداد. برعکس، این انواع برچسبهای توهینآمیز بودند که او حواله معترضان و منتقدان خود میکرد
نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری تاکید بر اینکه از شروط موفقیت یک مدیر مردمی بودن در عمل است، گفت: نامه هایی که مردم برایم میفرستند را میخوانم و در فضای مجازی هم دغدغههای مردم رصد میکنم.