آخرین چیزی که ایران پس از آیتاللهها به آن نیاز دارد، “شاهِ بچه خونگی” است!
تبارشناسی بست نشینی
آقای جبرائیلی بهتر نبود ابتدا عذرخواهی میکردی و بعد مواضع قبلی را تکرار می کردی؟!
راهکارهای پیشنهادی جبرائیلی به دولت با چاشنی تخریب دولت سیزدهم!
دردودلی از یک مبلغ پرتلاش به بهانه انتشار تصاویر بازارگردی دختر و داماد پزشکیان در قزاقستان
آلزایمر در اطلاعرسانی سریع و صریح!
“مسجد هراسی” و “توبیخ نذریدادن” با طعم حمایت از مستأجر!
امروز ارتباط با جوانان کم رنگ شده است/ نسلی که وارد حوزه می شود، باید مشاوره های لازم به آن ها داده شود!
فیلم کامل مصاحبه صدای حوزه با حجت الاسلام مرتضی آقاحسینی
بازگشت نیمبند تبریزیان
میرزای نائینی و تأسیس عقلانیت دینی در حکمرانی
بازگشت نائینی به متن ولایت؛ از مشروطه تا تمدن اسلامی
نائینی و حکومت مردمی
نشست علمی پیرامون اندیشه سیاسی میرزای نائینی
جوان آراسته: غالب طلبهها به مثابه یک ابزار برای انتقال محتوا به سراغ هنر می روند، غافل از اینکه هنر ابزار نیست؛ بلکه هنر، فرم به علاوه محتواست؛ رسانه خود پیام است. اینکه بخواهیم بگوییم من این را می دانم و در ظرف رسانه میریزم تصور کودکانه و ابتدایی است. این نگاه باعث انحراف میشود. طلبه برای آموختن فرم اقدام می کند، اما محتوا را هم دریافت می کند. منظورم هنر برای هنر نیست هرچند اساساً حرف بی جایی هم نیست.
متاسفانه بانوان شهیده به درستی به دختران ما معرفی نشدهاند و مظلومند؛ اگر امثال زینب کمایی و زهره بنیانیان به دختران ایرانی معرفی شوند، طوفان به پا خواهند کرد.
هدف من و علاقه اصلی خود من، نوشتن از مقاومت و به ویژه زنانی است که در این میدان نقش آفرینی می کنند. همان الگو هایی که نیاز داریم نشان داده شوند تا یک مقدار از آن فضای فانتزی که هالیوود نشان میدهد فاصله بگیرند.
کج سلیقگی، توجه به "سلبریتی های مذهبی"، "هشتگ زن ها"، "اینفلوئنسِرها" در فضای رسانه ای سبب شد عده ای از نخبگان و اندیشمندان صاحب فکر و گمنام این عرصه نتوانند آثار خود را در رسانه ها عرضه کنند.
رمان نویسان مذهبی فراموش کردهاند که باید "کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم" را رعایت کنند. همه هنر رماننویس باید این باشد که بیصدا و قطره قطره ارزشها را بین اجزاء داستان، بگنجاند.