آخرین چیزی که ایران پس از آیتاللهها به آن نیاز دارد، “شاهِ بچه خونگی” است!
تبارشناسی بست نشینی
آقای جبرائیلی بهتر نبود ابتدا عذرخواهی میکردی و بعد مواضع قبلی را تکرار می کردی؟!
راهکارهای پیشنهادی جبرائیلی به دولت با چاشنی تخریب دولت سیزدهم!
دردودلی از یک مبلغ پرتلاش به بهانه انتشار تصاویر بازارگردی دختر و داماد پزشکیان در قزاقستان
آلزایمر در اطلاعرسانی سریع و صریح!
“مسجد هراسی” و “توبیخ نذریدادن” با طعم حمایت از مستأجر!
امروز ارتباط با جوانان کم رنگ شده است/ نسلی که وارد حوزه می شود، باید مشاوره های لازم به آن ها داده شود!
فیلم کامل مصاحبه صدای حوزه با حجت الاسلام مرتضی آقاحسینی
بازگشت نیمبند تبریزیان
میرزای نائینی و تأسیس عقلانیت دینی در حکمرانی
بازگشت نائینی به متن ولایت؛ از مشروطه تا تمدن اسلامی
نائینی و حکومت مردمی
نشست علمی پیرامون اندیشه سیاسی میرزای نائینی
حقیقت این است که پیشنهاد صلح را نه امام حسن (ع) بلکه معاویه داده است. امام صلح را میپذیرد، اما در پذیرفتن این صلح نکاتی است که باید بدان توجه شود.
این صفت محقّقان مشایخ باشد –رضوانالله علیهم– که مدح و ذمّ خلایق به نزدیک ایشان یکسان شده باشد و به جفا متغیّر نشوند.
امام حسن مجتبی (ع)» نشان دادند چیزی که برای ایشان ملاک است بقای اسلام و زمینه سازی برای تعالی انسان است
اینکه امروزه به برخی از بزرگان توهین و جسارت میکنند از قدیم بوده است فقط شیوه و نوع آن فرق کرده، دشمن بدون اطلاع مردم فضا را غبارآلود و شبههآمیز میکند و در فضای شبهات نیز فتنه ظهور و بروز میکند.
امام مجتبی(ع) در بصیرت افزایی و روشنگری و ایجاد زمینه برای فهم جامعه تلاش کردند و همان روش امام علی(ع) را که زمینه را برای حکومت عدل الهی را فراهم می کردند را ادامه داد.
مهربانی با بندگان خدا از ویژگیهای بارز ایشان بود. انس می گوید که روزی در محضر امام بودم. یکی از کنیزان ایشان با شاخه گلی در دست وارد شد و آن را به امام تقدیم کرد. حضرت گل را از او گرفت و با مهربانی فرمود: «برو تو آزادی!»
امام مجتبی علیه السلام در بین ما شیعیان هم مظلوم واقع شده و با وجود اینکه رفتار، سیره واخلاق امام حسن علیه السلام در روایات فراوانی بیان شده ولی ما کمتر به این احادیث پرداخته ایم.