از تغییر «نقش» تا اصرار بر «هویت تاریخی»

روحانیت در طول تاریخ، کمتر با موقعیتی مواجه بوده است که هویّت خود را به فراتر از «ترویج و تبلیغ دین» بگستراند. با توجه به زمینه‌های زمانی و مکانی، هویّت او بیش‌تر با «استنباط دین» و درصورت فراهم‌شدن شرایط، «ترویج و تبلیغ دین»، تعریف شده‌است. این همان «منزلت روحانیت» است که با هویت او نسبتی مستقیم دارد.