آخرین چیزی که ایران پس از آیتاللهها به آن نیاز دارد، “شاهِ بچه خونگی” است!
تبارشناسی بست نشینی
آقای جبرائیلی بهتر نبود ابتدا عذرخواهی میکردی و بعد مواضع قبلی را تکرار می کردی؟!
راهکارهای پیشنهادی جبرائیلی به دولت با چاشنی تخریب دولت سیزدهم!
دردودلی از یک مبلغ پرتلاش به بهانه انتشار تصاویر بازارگردی دختر و داماد پزشکیان در قزاقستان
آلزایمر در اطلاعرسانی سریع و صریح!
“مسجد هراسی” و “توبیخ نذریدادن” با طعم حمایت از مستأجر!
امروز ارتباط با جوانان کم رنگ شده است/ نسلی که وارد حوزه می شود، باید مشاوره های لازم به آن ها داده شود!
فیلم کامل مصاحبه صدای حوزه با حجت الاسلام مرتضی آقاحسینی
بازگشت نیمبند تبریزیان
میرزای نائینی و تأسیس عقلانیت دینی در حکمرانی
بازگشت نائینی به متن ولایت؛ از مشروطه تا تمدن اسلامی
نائینی و حکومت مردمی
نشست علمی پیرامون اندیشه سیاسی میرزای نائینی
هنوز هم ساخت آثاری در این ژانر با آگاهی نسبت به مشکل تامین هزینههای تولید آن از سوی بسیاری از سینماگران از بین نرفته است. ژانری که در هر دهه، از دریچه نگاه فیلمسازان در زوایای متعددی پرداخت شده و با گذر زمان کهنه نمی شود؛ ژانر جنگی که دیگر در سینمای ایران به سینمای دفاع مقدس شناخته می شود.
در طول چهار دههای که تئاتر در ایران پس از انقلاب اسلامی تولید شده، به صورت اختصاصی تئاتر دفاع مقدس مثل یک فرزند نارس بوده که قبل از ورود به این عرصه از بین رفته است. من معتقدم ما اصلاً تئاتر دفاع مقدس نداریم.
دوست دارم در کاری که درباره "حاج قاسم" بسازند حضور داشته باشم. خیلی باید مراقب باشند اسطوره به سادگی از بین نرود. ساخت این کار نیاز به پژوهش خوب و مطالعه عمیق دارد. ما به این شخصیت بزرگ، دِین داریم. بدن تکهتکهشده ایشان، سندِ آزادیخواهیها و مظلومیتشان است.
در سینمای دفاع مقدس آدمها به جای اینکه رمبو و سوپر هیرو باشند، پهلوان هستند و یک مرام هایی دارند که متفاوت میشود. اتفاقاً جالب اینجاست این نوع نگاه در سینمای دنیا نیز در حال متداول شدن می باشد. همین نحوه نگاه به ارزش های دفاع مقدس که نشأت گرفته از فرهنگ عاشورا است.