داستان راستان بوستان!
اولین نشست صمیمی مسئول دبیرخانه شورای عالی حوزههای علمیه با رسانههای حوزوی
تبارشناسی سکولاریسم در حوزههای علمیه
امپراطوری معاونت آموزش بر حوزه/ چرا تغییر سخت است و چگونه باید پیش برویم؟
تنظیمات دروس حوزه طوریست که هیچ احتیاجی به قرآن ندارند! + واکنش ها
زیر و بم اشتغال طلاب و چند نکته باریکتر از مو
چرا ما پزشک اطفال داریم اما آخوند اطفال نداریم؟/ منبر را به هرکسی ندهید
لزوم ارائه مدل اجرایی دقیق جهت ورود هیأت های مذهبی به اقتصاد
اولین دیدار همسر با لباس روحانیت یا مزاحمت یک آخوند برای یک زن متأهل؟!
حکمت متعالیه در خدمت انقلاب
تبارشناسی تربیت چهرههای انقلابی در گفتمان حوزههای علمیه
از مدرسهی عرفان تا کوچههای انقلاب/ زنانی که تاریخ را در حاشیهی تاریخ نوشتند
حمله طلبه ها به حوزه علمیه دروغ است/ دعوا بر سر مسجد نیست و اداره آن در اختیار اشرفی اصفهانی است
جامعه الزهرا تصمیم بگیرد: تبلیغ اولویت اول است یا دوم؟!
ویژگیهایی که به دهه ۷۰ یا ۸۰ نسبت میدهند، در دهههای ۳۰ و ۴۰ نیز وجود داشته و کم هم نبوده است. تنها تفاوت در این است که ابزارهای رسانهای امروز بسیار قویتر شدهاند.
دختران دهه هشتادی سرای راهبردی نورهان که به عنوان یک مجموعه خودجوش فرهنگی فعالیت میکنند به مناسبت وفات حضرت ام البنین(س) موکبی در خیابان صفاییه قم بر پا کردند که مورد استقبال بالای مردم و بانوان پیاده شهر قرار گرفت.
دهه اول محرم این طلاب جهادگر برای آبادانی دو روستای «برده حلوا» و «منگژدی» در شهرستان اندیکا بیش از ۳ کیلومتر در دل زمین لوله کاشتند و شبانه روز تلاش کردند تا ظهر تاسوعا آب را با ذکر یا اباالفضل به مردم روستاها برسانند.
دهه هشتادی ها تغییر نکرده اند و همان جوهره غیرت و مردانگی که در وجود حسین فهمیده بود، در رگهای آن ها امتداد دارد؛ این ما هستیم که تغییر کرده ایم؛ حوصله نداریم؛ به کارهای نمایشی رضایت می دهیم؛ زبان نسل جدید را نمی دانیم و گویا قرار نیست بدانیم!
وقتی نوجوان از زبان اصیل فرهنگ فاصله میگیرد و زبان های غیررسمی و زیرزمینی و یواشکی در بستر فضای مجازی نامقدس در ذهن و قلبش رسوخ می کند، باید انتظار این را داشت که دیگر زیرپوست شهر، در حال رو شدن است و باید هویت های سردرگم و خشن را تجربه کنیم.