لزوم اتخاذ رویکرد کیفی در گزارش های تبلیغی / کار خودجوش شما در صدای حوزه بسیار باارزش است!
پاسخگویی به روش مرکز خدمات!
شروع فعالیت های فرهنگی با دختران اغتشاشگر/ یک سال در مسجد ممنوعالمنبر شدم
موسیقی عرفانی یا عرفان موسیقی؛ مسأله اینست!
پاسخ انجمن اساتید انقلابی سطوح عالی حوزه علمیه قم به بیانیه تسلیم جبهه اصلاحات
نقدی بر نقد بی پرده خانم اسماعیل زاده به صحبت های استاد پناهیان در باب امر به معروف و نهی از منکر
طلبه خبرنگاری که شیفته آموختن بود / روزت مبارک محمد جان!
عدالت آموزشی و چالشهای ساختاری در حوزه علمیه از منظر استاد وکیلی
آیا انبیای الهی مشاهده این همه رنج و مصیبت مردم مظلوم غزه را تحمل می کردند؟
کانونهای عظیم تبلیغی؛ مأموریتهای سهگانه و واقعیت امروز
خطر جایگزینی اجتماعی در کمین روحانیت
حوزه علمیه و تابلوی ایست پستمدرنیسم
جامعه از کارِ حوزه بیخبر است
تجلیل مدیران حوزههای علمیه کشور از حماسهآفرینی ملت ایران و تاکید بر حمایت تام از نظام و رهبری
یک ربع پس از برخاستن هواپیما، ناگهان در انتهای هواپیما جرقه بسیار پرنوری مشاهده شد و دیگر تکرار نشد. سکوت خاصی در بین اعضاء هیئت ایجاد شد و همه شدیدا نگران شده بودند.
سرلشکر موسوی: جمهوری اسلامی ایران در این سالها اثبات کرده است که با قدرت میتواند محور برقراری امنیت منطقهای باشد.
پیام اقتدار را میتوان عصاره ی حرکتی دانست که ناوگروه ۷۵ نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، متشکل از ناوبندر مکران و ناوچه سهند، از حدود ۴ ماه قبل کلید زد و در نهایت در شهریورماه ۱۴۰۰ با پهلوگرفتن در آبهای سرزمینی جمهوری اسلامی ایران در شمال تنگه هرمز، به ایستگاه پایانی خود رسید
ارتش جمهوری اسلامی ایران در بیاینهای تاکید کرد: حضور پرشور مردم در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ خط بطلانی بر توطئههای دشمنان خواهد بود.
آیا این مدل شعاری و روی لبه های امنیتی صحبت کردن چقدر ضرورت دارد که حاضر است سیگنال های ضدامنیتی و گراهای تضادآفرین را به بدنه جامعه و بخش امنیت نظام بدهد تا بتواند مثلا پیشاپیش از استقلال و مردمی بودن سپاه و ارتش در اتفاقات و انتخابات پیش رو اطمینان حاصل نماید.
سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران از میان طلاب و روحانیون واجد شرایط، جذب و استخدام میکند.
تلاش فیلمساز برای بهتصویر کشیدن یک ماجرای واقعی و تولید یک پرتره از شخصیتی حقیقی همان گمشدهای است که سینمای امروز ما دارد، سینمای بدون آرمان و بدون قهرمان که غالباً امسال در پسکوچههای جنوب شهر در حال روایت زندگی فلاکتبار و غم نان و گرفتاریهای معیشتی است.