آخرین چیزی که ایران پس از آیتاللهها به آن نیاز دارد، “شاهِ بچه خونگی” است!
تبارشناسی بست نشینی
آقای جبرائیلی بهتر نبود ابتدا عذرخواهی میکردی و بعد مواضع قبلی را تکرار می کردی؟!
راهکارهای پیشنهادی جبرائیلی به دولت با چاشنی تخریب دولت سیزدهم!
دردودلی از یک مبلغ پرتلاش به بهانه انتشار تصاویر بازارگردی دختر و داماد پزشکیان در قزاقستان
آلزایمر در اطلاعرسانی سریع و صریح!
“مسجد هراسی” و “توبیخ نذریدادن” با طعم حمایت از مستأجر!
امروز ارتباط با جوانان کم رنگ شده است/ نسلی که وارد حوزه می شود، باید مشاوره های لازم به آن ها داده شود!
فیلم کامل مصاحبه صدای حوزه با حجت الاسلام مرتضی آقاحسینی
بازگشت نیمبند تبریزیان
میرزای نائینی و تأسیس عقلانیت دینی در حکمرانی
بازگشت نائینی به متن ولایت؛ از مشروطه تا تمدن اسلامی
نائینی و حکومت مردمی
نشست علمی پیرامون اندیشه سیاسی میرزای نائینی
چرا شاهد یک حرکت فعال و واکنش حساب شده در ساحت تصمیم گیری و به تبع در بدنه حوزه نیستیم؟ چرا اینهمه تکثر و پلورالیسم درعرصه عمل حوزویان را تجربه می کنیم؟ دلیل این کثرت و پلورالیزم در عرصه کنشگری آیا به فقدان یک عقل منفصل فعال برای مدیریت و مهارهرمنوتیک در ساحت تصمیم سازی بر می گردد؟
اظهار تاسف از صحبت های دشمن شادکن وزیر امور خارجه و بهم زدن دوقطبی میدان_دیپلماسی و طعنه بر نقش و جایگاه وزارت خارجه که مطابق ساختارهای قانونی تمام دنیا، مجری است نه سیاستگذار، محورهای کانونی فرمایشات رهبر انقلاب در بیانات امروزشان بود. آفت این بخش نیز ساده لوحی و تزریق هراس دیپلماتیک به ساحت ارتباطات استراتژیک کشور است.
آنچه که در این رابطه محل تامل و بررسی است این نکته خواهد بود که چرا از پله دوم شروع می کنید و به پاسخگویی و ماستمالی کردن ماجرای لو رفته می پردازید. صحبت سر اصل گفته ها و دیدگاه های شماست.
آنچه که به اوج گیری احساسات و بالارفتن میزان خطای انتخاباتی کمک می کند، کلیدواژه هایی است که بار جنگ روانی و تولید روایت غالب را در عرصه جمع آوری رای مردمی به دوش می کشد. این واژه ها دارای ظرفیت کلیشه سازی، انگاره سازی و تاریخ سازی هستند و توان مدیریت حافظه مردمی را دارند.
آقای رئیس جمهور، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از رفراندوم نمی هراسد و با این تکنیک نخ نما و پوپولیستی که بیشتر به فرار رو به جلو شبیه است تا راه حل مسائل کشور، سعی نکنید خود را تبرئه و مدل نظام را سیبل نفرت و اتهام قرار بدهید که این آنفولانزای نیویورکی دامن خودتان را گرفته است. اگر باور ندارید این روزها به صف های مرغ در کف خیابان ها نگاهی بیندازید...