در گفتگوی صدای حوزه با حجت الاسلام دکتر مهدی ابوطالبی، عضو هیأت علمی موسسه امام خمینی(ره) مطرح شد؛
این مصادره شخصیتی هم ریشه در دوره مشروطیت دارد که تلاش شد با دسته بندی مشروطهخواهان و مشروعهخواهان شیخ فضل الله نوری را طرفدار نگاه های دینی و مرحوم آخوند خراسانی و مرحوم میرزای نائینی را طرفدار مشروطه معرفی کنند و این در واقع کار مشروطهخواهان غربی بود که خواستند برای نفی جریان شیخ فضل الله نوعی دسته بندی ایجاد کنند که بخاطر جایگاه علما در جامعه، علمای نجف را حامی خود نشان دهند.
بعد از انقلاب اسلامی هم جریانی به دنبال خوانش لیبرال و دموکرات از میرزای نائینی بود، مثل تلاش های آقای کدیور با کتاب “سیاست نامه آخوند خراسانی” یا کار آقای فیرحی با کتاب ” آستانه تجدد” به عنوان شرحی بر کتاب “تنبیه الامه و تنزیه المله” میرزای نائینی.
➕ مرحوم فیرحی یک میشل فوکوی با عمامه بود!
➕ به لحاظ مبانی فقهی، هیچ فقیهی اجازه حکومت به غیر فقیه نداده است!
