• امروز : یکشنبه - ۱۲ تیر ۱۴۰۱
  • برابر با : 4 - ذو الحجة - 1443
  • برابر با : Sunday - 3 July - 2022
کل اخبار 6161اخبار امروز 1

صدای حوزه امروز

صدای حوزهجوانان بیشتر خواستار «توصیف حقایق» هستند نه اثبات آنها/ برای موفقیت در تبلیغ ۹۰درصد نیاز به محتوای خوب داریم و ۱۰درصد فنّ‌خطابه صدای حوزهطرح پیشنهادی چهارگانه مدیریت نوین حوزه علمیه صدای حوزهحجت‌الاسلام علوی؛ رئیس جدید شبکه جهانی ولایت شد/آیت الله اعرافی: این شبکه، جام حوزه نما است! صدای حوزهپاسخ نهائی استاد علیدوست به آقای عابدینی صدای حوزهافتتاح دفتر خبرگزاری حوزه در آذربایجان غربی | آیت الله اعرافی: این کار گامی در جهت بازنمایی صحیح حوزه و روحانیت است صدای حوزهجلد یازدهم از سلسله کتاب‌های موسوعه فقه تربیتی با عنوان «اصول عام تربیت» صدای حوزهشریکه الامام و یا همان همسر طلبه ای که در خدمت به خلق، کم نمی گذارد! صدای حوزهنقدی طلبگی بر آخرین خطبه های نماز جمعه قم صدای حوزهپایان فصل دوم مدارس فقه تربیتی صدای حوزهبرای گرانی های افسار گسیخته و اجاره بها تدبیری اندیشیده شود! صدای حوزهپاسخ استاد علیدوست به اظهارات عابدینی در مورد تغلیظ دیه در ماه‌های حرام و عدم طهارت مشرکان + فیلم صدای حوزه۱۴ ساحت تربیتی در نظام نامه تربیتی معاونت تهذیب/ نگاه ما به اخلاق نگاه دانشی و آکادمیک و مدرکی نیست صدای حوزهمرحوم آیت الله فاضل لنکرانی در صورت باخبر شدن از گرانی ناراحت می‌شد و پیوسته به مسئولین تذکر می‌داد! صدای حوزهسرعت بالاتر انقباض معیشتی طلاب در قیاس با سرعت اقدامات اصلاحی حوزه!

1
یادداشتی درباب منزلت اجتماعی روحانیت:

از تغییر «نقش» تا اصرار بر «هویت تاریخی»

  • کد خبر : 41547
  • ۰۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ - ۲۲:۲۱
از تغییر «نقش» تا اصرار بر «هویت تاریخی»
روحانیت در طول تاریخ، کمتر با موقعیتی مواجه بوده است که هویّت خود را به فراتر از «ترویج و تبلیغ دین» بگستراند. با توجه به زمینه‌های زمانی و مکانی، هویّت او بیش‌تر با «استنباط دین» و درصورت فراهم‌شدن شرایط، «ترویج و تبلیغ دین»، تعریف شده‌است. این همان «منزلت روحانیت» است که با هویت او نسبتی مستقیم دارد.

به گزارش خبرنگار فضای مجازی صدای حوزه، حجت الاسلام عبدالحسین مشکانی، یادداشتی در باب منزلت اجتماعی روحانیت از تغییر نقش تا اصرار بر هویت تاریخی نگاشته است که در ادامه مطالعه می نمایید:

در ادبیات جامعه‌شناختی، بین مفاهیمی از قبیل «منزلت اجتماعی»، «سرمایه اجتماعی»، «نقش اجتماعی» و «کارکرد اجتماعی»، مناسباتی برقرار است. در این یادداشت، تلاش می‌کنم تا اندکی به واکاوی نسبت بین «نقش اجتماعی» و «منزلت اجتماعی» روحانیت بپردازم.

روحانیت در طول تاریخ، کمتر با موقعیتی مواجه بوده است که هویّت خود را به فراتر از «ترویج و تبلیغ دین» بگستراند. با توجه به زمینه‌های زمانی و مکانی، هویّت او بیش‌تر با «استنباط دین» و درصورت فراهم‌شدن شرایط، «ترویج و تبلیغ دین»، تعریف شده‌است. این همان «منزلت روحانیت» است که با هویت او نسبتی مستقیم دارد.

مردمان هم «نقش مورد انتظارشان» را از روحانیت بر همین اساس سامان داده‌اند؛ روحانی‌ای که «علم دین» بلد است و با «زبان عمل» و «گفتار»، آن‌را ترویج می‌کند، «روحانی تراز» و یا «آخوند خوبی» است که در نقش خود، خوب ظاهر شده و جایافته است.

هرگاه این «هویّت و منزلت تعریف‌شده» و آن «نقش موردِانتظارِ مردم»، باهم تطبیق یافت، مفهوم سومی به‌نام «قداست اجتماعی» یا «محبوبیت اجتماعی» خلق می‌شود.

در واقع تطبیق و هم‌گونی بین «منزلت»، به‌معنای «جایگاه، شأن و هویتی که یک طبقه یا قشر بدان شناخته می‌شود» و «نقش»، به‌معنای «کارکرد موردِ انتظار عرف و جامعه از یک طبقه یا قشر»، باعث نمودهای بیرونی از منزلت اجتماعی می‌شود که با «قداست» و «احترام»، ارج نهاده می‌شود.

این همگونی و خروجی‌اش یعنی احترام و قداست‌ اجتماعی، به‌صورت فرایندی «کارویژه‌هایی» را بازتولید می‌کند که محقّق‌شدن آن‌ها توسط روحانیت، نیز می‌تواند به‌صورت هم‌افزایانه و دومینو‌وار بر «قداست و احترام» بیافزاید یا از آن فروبکاهد. واسطه‌گری در یاری‌رسانی، ازدواج، اصلاح‌ذات‌البین و…، از این کارویژه‌ها هستند که در طول تاریخ، هویت روحانیت، با آن، گسترانده و یا تقویت شده‌است.

موقعیت‌های گوناگون در زمینه‌های زمانی و مکانی، در این کارویژه‌های بدیع، اثرگذار بوده‌اند. حضور در آبادانی محل و قریه و قصبه، آستینِ درمان‌گری به هنگام بیماری‌های فراگیر و بنیان‌افکن بالازدن، درافتادن با عمله و عکره ظالمین جهت ستاندن حق و…، نمونه‌هایی از زمان‌مندی این کارویژه‌هاست.

این تغییرات زمانه و مکانه هرچند با بسامدهای متفاوتی رخ داده است، اما قداست و احترام، همیشه محصول و تابع تطبیق منزلت و نقش بوده‌است. هرگاه روحانیت، توانایی این تطبیق را چه در ساحت معرفت و چه در ساحت عمل، کمتر داشته‌است، طبعاً قداست و احترام او نیز فرو نشسته‌است. بالا رفتن منزلت، باید مطابق با عمل در نقشی باشد که از آن، «منزلت» انتظار می‌رود.

انقلاب اسلامی، بلندترین و قدرترین بسامد زمانه و مکانه‌ای است که در طول تاریخ ایران، بر سر فرهنگ، دین و هویت ایرانیان رفته است. إن‌شاءاللّٰه در یادداشتی دیگر، به تحلیل منزلت، نقش و قداست روحانیت در تطبیق با چنین زمانه و مکانه‌ای خواهم پرداخت.

لینک کوتاه : http://v-o-h.ir/?p=41547
  • نویسنده : عبدالحسین مشکانی

مطالب مرتبط

۰۸تیر
طرح پیشنهادی چهارگانه مدیریت نوین حوزه علمیه
پیشنهادی برای تحول سریع در حوزه های علمیه؛

طرح پیشنهادی چهارگانه مدیریت نوین حوزه علمیه

۱۳خرداد
نگاهی بر ظرفیت‌های بین المللی حوزه‌های علمیه
یادداشتی به بهانه سفر مدیر حوزه‌های علمیه به واتیکان؛

نگاهی بر ظرفیت‌های بین المللی حوزه‌های علمیه

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.